Dat is niet belangrijk, hoor ik. En wie bepaalt dat dan wel niet voor mij?
Ik beslis zelf wel wat voor mij belangrijk is, dat doe jij niet, dat kun jij ook niet omdat je niet in mijn schoenen staat.
Want wat voor mij belangrijk is, hoeft voor jou niet belangrijk te zijn en andersom geldt hetzelfde.

 

Dat is niet belangrijk, zeggen ze

 

Wie bepaalt of iets belangrijk is? Natuurlijk er zijn een aantal behoeften die ieder mens heeft, bijvoorbeeld eten en drinken. Maar er zijn ook veel behoeften waar niet iedereen hetzelfde over denkt.
Zo kom ik uit een gezin waar iedereen aan korfbal deed en ik was de enige zwemster. Zij hadden echt geen zin in zwemmen, terwijl ik geen zin had in korfbal, ondanks dat ik wel elk weekend mee moest.

Dat laat al zien dat binnen een gezin de voorkeuren anders liggen. Maar als het aankomt op wat je wel of niet kunt na een aanrijding, kunnen mensen er heel verschillend over denken.
Bijvoorbeeld iemand die gek is op dammen of schaken, zal misschien denken als iemand niet meer kan sporten, dat je dan toch een denksport kunt doen. Dan heb je een andere vereniging en doe je nieuwe contacten op.
Maar als je altijd gesport hebt, omdat je dan een goede uitlaatklep hebt of een zittend beroep hebt en ook niet naar je werk kunt fietsen, heb je daar weinig behoefte aan. Dan wil je gewoon kunnen bewegen om je goed te voelen.

Iedereen kijkt vanuit zijn eigen ervaring naar iets. Op zich is daar niets mis mee, maar wanneer dat de enige juiste wijze is, dan wordt het anders. In dat geval voelt degene die een vraag heeft, zich niet gehoord. Met als gevolg dat de hulp die nodig is, niet past bij de behoefte die er is.

 

Het is voor mij wel belangrijk

 

Ik kon lange tijd niet doen wat voor mij belangrijk was, namelijk zwemmen en zwemles geven. Na anderhalf jaar werd duidelijk wat de reden was dat ik moeilijk kon lopen en zwemmen. De sportarts gaf een advies waar ik heel erg blij mee was, namelijk aqua joggen. Voor een ander zou dat misschien helemaal geen fijn advies zijn.
In het begin kon ik nog wel aardig meekomen, ik kende de sport omdat ik het al vaker had gedaan. Maar na een tijdje kreeg ik een nieuwe blessure of was ik een tijd uit de running door een keelontsteking. Dan moest ik het weer opnieuw opbouwen en dat was steeds moeilijker. Toen ik aan beide armen problemen had met mijn spieren, kon ik niet meer meedoen met materialen, dat was te zwaar.

Het omslagpunt kwam toen ik aan de slag ging om mijn rugzak leeg te maken. Ik had te veel bij mij om van een nieuwe baan een succes te maken.
Ik heb stap voor stap van alles aangepakt. En daarbij heb ik geleerd om niet te kijken naar wat er gebeurd was, maar om te kijken hoe ik mij voel bij die gebeurtenis als ik eraan terugdenk.
Toen kwam er veel verdriet en boosheid los. Emoties die ik niet had mogen uiten, niet mocht laten zien.

Terwijl ik al deze emoties oploste, veranderde mijn leven, want ik kon weer steeds meer. De dingen die ik leuk vond, kan ik nu weer doen. Zo kan ik weer volop meedoen met aqua-joggen, met materialen en als jongste loop ik voorop niet achteraan. Ik hoef mij ook niet meer af te vragen of ik een goede dag heb om in de tuin te werken of kan lopen. Sterker nog, ik loop weer in een behoorlijk tempo en kan ondertussen met anderen praten.

 

Hoe graag wil jij de voor jou belangrijke dingen weer doen?

Laat hieronder een reactie achter wat jij gaat doen.

Je kunt gelijk een afspraak maken in mijn agenda.

Neem contact op als je eerst kennis wilt maken.

 

Lees verder als je meer wilt weten over hoe je somberheid kunt aanpakken.
Of kijk op mijn andere site als jij je depressief voelt na een ongeluk.

Heb je niet geleerd om je gevoelens te kunnen uiten? Lees dan al mijn blogs rond dit thema.
Of heb je hier vooral last van sinds je ongeluk? Lees dan verder in deze blogs.