Mijn vinger is veranderd, er zitten velletjes net onder de nagel bij mijn rechter middelvinger.
Deze vinger vertelt je levensverhaal, het topje is nu en dan kun je terug tellen. Bij de hand is het geboren zijn, bij het eerste gewricht ben je 15 jaar. De rest van de vinger kun je opdelen naar je leeftijd.
Toeval dat ik dit zie vanaf de dag dat mijn verhuizing van de scheiding 13 jaar geleden is? Vast niet, ik heb waarschijnlijk nog iets niet helemaal verwerkt.

Zo bijzonder hoe mijn lichaam mij laat weten dat er iets aan de hand is.
Ook jouw lichaam geeft die signalen. Als je ernaar wilt luisteren, kun je veel leren.

 

Ik zie het wel, maar weet het niet

 

Mijn vinger is veranderd, ik zag het al een paar dagen, maar schonk er niet gelijk aandacht aan. Die dagen was ik druk bezig geweest met mijn handen in water en andere klussen. Dus ik zal mij vast ergens aan opengehaald hebben, dacht ik.

Tot ik een foto ging zoeken voor een blog. Voor mijn gevoel was dat iets met handen en mijn aandacht werd getrokken door deze foto met handen die een puzzelstukje vasthielden.
Ineens viel het puzzelstukje op zijn plaats. Had ik niet tegen mensen gezegd dat ik nu 13 jaar hier woonde?

Mijn verhuizing was niet echt op een soepele manier gegaan omdat er sprake was van scheiding.
O zeker, ik had erg veel geluk dat er niets te klussen was. Er waren 2 plekken op de muur die wat schoongemaakt moesten worden. Verder kon alles gelijk ingericht worden. Dat ik liever geen grijze kozijnen wilde, kon altijd nog.
Maar de nieuwe meubels en dergelijke, zouden pas een week later komen. Toch woonde ik er binnen 24 uur nadat ik de sleutel had gekregen. Hij zei dat kamperen in je eigen huis toch leuk was.

 

En dan nu aan de slag

 

Die eerste avond zat ik buiten. Ik kijk uit op de lift bij de 3 verdiepingen van het appartementencomplex. Op elke verdieping zag ik naar links en rechts mensen van de thuiszorg gaan. Als vanzelf kwamen de tranen, waar was ik terecht gekomen?
Dat was echt het tegenover gestelde van mijn oude buurt, want ik kwam uit een buurt met jonge kinderen. Soms waren ze buiten aan het spelen en als ik naar huis ging op de fiets werd ik in hun spel betrokken. Dat vond ik heel leuk, ik deed altijd mee tot ze mij na een paar minuten lieten gaan.

Ik vertelde tegen iemand dat ik dat nog mis. Uiteraard zijn die kinderen nu een stuk ouder. Maar dan groei je erin mee.
En wat ik mis is een ligbad, heerlijk liggen weken en alles loslaten. Soms was het zo een uur later.

Ja, wat nu? Ik ga aan de slag met het inzicht dat ik kreeg toen ik een foto voor bij mijn blog zocht.
Hoe ik dat doe? Vandaag kies ik ervoor om dat te doen door de helende kracht van mijn handen te gebruiken. Ik ga mijn vinger vastpakken en ga naar het gevoel toe dat er dan loskomt. Ik blijf daarbij, net zo lang tot ik niets meer voel. Dan heb ik het op eenvoudige wijze opgelost.

 

Help, mijn vinger is veranderd

 

Ook met deze techniek draait het om voelen wat er in je lichaam gebeurt als je aan de slag gaat met je emoties. Als ik je op deze wijze help, kun je alleen een afspraak maken bij mij in de praktijk. Het zal dan een ondersteunende werkwijze zijn om je te helpen met je opgeslagen emoties. Want het is natuurlijk wel handig om de oorzaak op te lossen waardoor je vinger er anders uitziet.

Wat ik heb bereikt, wil ik graag met anderen delen. Dat is de reden waarom ik met mijn praktijk ben begonnen. Naast de techniek die mij geholpen heeft, heb ik mij verdiept in andere werkwijzen die ik toepas.
Ik kijk wat voor jou het beste is op het moment dat wij een afspraak hebben. Dan kan live, maar ook prima online.

Je kunt contact opnemen om eerst even kort kennis te maken of gelijk een afspraak in mijn agenda plannen.

Mijn andere blogs over de energie van de handen vind je hier.