Terugblikken op die momenten dat jij nog gewoon alles kon doen wat je wilde, maar wat nu niet meer kan.
Of kijk jij terug naar de dingen die jouw werk zo leuk maakten, een bedrijf waar je niet meer werkt omdat je ontslagen bent?
Misschien zijn het voor jou de herinneringen aan een dierbaar persoon, waar je naar terugkijkt met pijn in je hart.

Soms met een lach en een andere keer met een traan.
De ene keer in stilte en alleen, een andere keer met mensen die dezelfde herinneringen delen.

Het is een loslaten van iets waar jij van gehouden hebt. Accepteren dat iets of iemand niet meer in je leven is.
Je kunt je er aan vastklampen, maar het brengt jou helaas niet verder. In tegendeel, zolang jij het niet accepteert, kom je niet verder.

Terugblikken op die momenten doet pijn

Terugblikken doe je soms met een lach en dan weer met een traan.
De blije en fijne emoties, dat is vaak niet het probleem en die laten de meeste mensen ook gewoon zien.
Maar wat doe toch je met de emoties die je pijn doen? Daarvan hebben de meeste mensen niet geleerd om daarmee om te gaan. Die slikken we in, die willen we niet voelen en erkennen. Toch willen die ook gezien worden in plaats van opgestapeld worden.

Mijn motto is "Maak van slechte herinneringen slechts herinneringen."
De herinneringen aan al die momenten blijven, maar samen halen we de emotionele lading van alles wat je pijn doet weg. En waar jij fijne herinneringen aan hebt, dat laten we met rust.

Gewoon door alleen te kijken wat jij nu voelt als je terugblikt op die momenten.
Is het verdriet of boosheid of voel jij je nu alleen?
Daar gaan we mee aan de slag om te neutraliseren. Snel en effectief, zonder verhalen vertellen of het nog eens te beleven.

Wil jij zonder pijn kunnen terugkijken?

Heb je net als ik geleerd om je emoties in te slikken? Lees dan al mijn blogs rond dit thema.