Alleen lopen met je zorgen, hoe vaak wil je de anderen geen deelgenoot maken, maar durf je het om wat voor een reden dan ook niet te doen?

We hebben soms al heel jong geleerd om voor onszelf te zorgen.
Of de oudere generatie met de grote gezinnen, waarbij de meisjes moeder moesten helpen.
Misschien ben jij wel nu in een kleiner gezin de oudste thuis en moest je daardoor veel zelf doen.
Mogelijk was er ziekte bij jou thuis, of van een ouder of van een broer of zus die extra aandacht nodig had.

Het kan ook zijn dat je zo vaak je neus hebt gestoten met adviezen die niet werkten of zo dwingend waren dat je geen ruimte had om het iets aan te passen aan wat voor jou beter voelde. Dat je daardoor geen zorgen deelt, omdat je bang bent dat de ander niet hoort waar jij echt behoeft aan hebt. Want misschien heb je geen behoefte aan een advies, maar wil je gewoon even uiten wat er speelt en weet je zelf wel wat de oplossing is.

Alleen lopen met je zorgen doorbreken

Als je vooraf aangeeft dat je geen advies nodig hebt, maar dat je gewoon je hart wilt luchten, weet de ander wat er verwacht wordt.
Dan weet die persoon dat ze er alleen maar voor jou hoeven te zijn, en niet met hulp en advies hoeven te komen.

Je kunt in jouw omgeving kijken wat er aan mogelijkheden zijn om je zorgen te uiten.
Heb je vrienden of familie waar je dingen mee kunt bespreken?
Of collega’s of een vertrouwenspersoon in je (vrijwilligers)werk?
Misschien ligt de oplossing wel in een ontmoetingsplek van ouders, waar je andere gescheiden moeders tegenkomt. Dan is er gelijk meer herkenning voor je situatie.

Het is belangrijk om dit patroon te doorbreken omdat alles wat je inslikt, vroeg of laat gehoord wilt worden.
Ergens heb je dat misschien al gemerkt nu je na je scheiding niet vrijuit kunt leven, maar steeds meer fysieke klachten krijgt.

En ook ik merk dat ik soms toch nog dingen mag loslaten die in het verleden zijn gebeurd. Dan is er ineens het besef dat iets mij nog belemmert.
Of ik pak het zelf op, of ik vraag een collega om mij te helpen. Want zo kan ik mij focussen op wat ik moet doen en hoef ik daar niet over na te denken.

Want mijn motto “Maak van slechte herinneringen slechts herinneringen” geldt ook voor mij als er wat om aandacht vraagt.
Ik help jou graag, zonder dat jij je hele verhaal hoeft te vertellen, op een zachte, maar effectieve manier.

Wanneer pak jij je zorgen aan?

Voel jij je machteloos en moedeloos? Lees alle blogs over dit onderwerp.