Die zware vakantie wil ik achter mij laten, want ik kon zo weinig en ik voel mij zo schuldig naar mijn kinderen dat ik niet mee kon doen.

Herken jij deze gedachte?
Natuurlijk, het was gemakkelijker toen je nog niet gescheiden was. Je partner kon  een deel opvangen, zodat jij even je rust kon nemen.

Maar je bent nu alleen en je wilt dat je kinderen net zo'n leuke vakantie hebben als voor de scheiding.
Alleen is er een ding waar je niet op had gerekend: dat jij allerlei klachten zou krijgen. Klachten waardoor je niet weet of je een goede of slechte dag hebt om dingen te doen. 
En wat jou vooral frustreert, is dat het steeds meer klachten worden en dat je huisarts steeds geen oorzaak kan vinden van deze klachten.

Die zware vakantie wil ik achter mij laten, de volgende moet anders gaan!

Als je wilt dat iets MOET gaan zoals jij wilt, dan kan ik je nu al zeggen dat het dan zeker weten niet zo zal gaan.
Waarom? Omdat jij er dan veel te veel druk op legt en vooral ook op jezelf. En daardoor word je belastbaarheid lager en gaat het juist niet zoals jij graag zo willen.

Het gaat beter als je die druk niet op jezelf legt.
Wanneer je ontspannen bent, is je belasting vaak groter. En dat wil zeggen dat je dan meer kunt.

Wat je ook kunt doen is afspraken maken met je kind(eren) over hoe jullie de dagen indelen.
Denk bijvoorbeeld aan 's morgens gaan we ergens naar toe en 's middags doen we iets waar mama bij kan zitten. Of de ene dag erop uit en de andere dag thuis blijven. 
Als je thuis bent, kun je misschien iets samen doen met de ouders van een vriendje, zodat jij tussendoor even kunt zitten. Of met een familielid.

Maar ik wil dat het anders wordt

Als jij wilt dat het anders wordt, dan adviseer ik jou om mijn voorbeeld te volgen en dat is aan de slag gaan met alle emoties die jij je hele leven lang hebt ingeslikt.

Toen ik hiermee aan de slag ging, veranderde mijn leven compleet.
Ik hoorde van mijn omgeving dat ze blij waren dat ze mij weer zagen lachen en ik er niet meer zo depressief uitzag.

Al na de eerste keer merkte ik een kleine verandering op.
Een paar weken later begon ik echt het verschil te merken en even later zag mijn omgeving het ook.
Na een paar maanden kreeg ik steeds meer zelfvertrouwen, want ik kon weer meer dingen doen die ik al jaren niet meer kon.
Uiteindelijk kon ik ook mijn medicijnen in overleg met mijn huisarts afbouwen.  

Een jaar later was ik overal vanaf.
En ik blijf aan mijzelf werken, zodat ik steeds meer kan.

Maar ik heb zelf deze techniek geleerd en ook andere technieken, omdat ik jou deze verandering ook gun.
Zodat jullie onbezorgd samen dingen kunnen ondernemen.

Wanneer zet jij deze stap?