Vooruitkijken, soms is het handig als je moet plannen. Het kan ook een houding zijn, kijken wat kan in plaats van terugkijken, wat niet kan. Of niet meer kan door omstandigheden.

Plannen, daarom vooruitkijken, dat is wel iets dat ik veel doe.
Hoe delen we de groepen in na het afzwemmen en hoe komen we dan uit na de volgende keer afzwemmen, als er meerdere opties zijn? We hebben diverse malen zo gekeken toen ik nog zwemles gaf.
Op tijd mijn vakantie boeken, zodat ik zeker weet dat ik terecht kan. Of al tijdig op het werk door moeten geven wanneer je vakantie wilt opnemen, zodat gekeken kan worden of er wel genoeg bezetting is.
Maar ook de aanloop naar een jaarafsluiting en daarna een ledenvergadering, dat vraagt ook even de kalender erbij pakken.

Vooruitkijken kan ook naar de toekomst gericht. Wat verwacht je te doen of kunnen?
Dat is met de schoolvakanties voor de deur voor de groep acht kinderen een keuze die ze hebben gemaakt voor het voortgezet onderwijs. De examenkandidaten hebben een studierichting gekozen die aansluit op hun profiel.
En degenen die afgestudeerd zijn gaan op zoek naar een baan. Misschien eerst via uitzendwerk ervaring opdoen of gelijk voor de baan tot het pensioen gaan?
Terwijl je deze plannen hebt als puber en jong volwassene kan iets tegenvallen, waardoor je een andere richting zoekt die beter bij jou past.

Vooruitkijken met een andere blik

Als je een ongeluk hebt gehad of door ziekte daar ineens heel anders over denkt, dan kan het vooruitkijken heel anders worden.
Wat je dacht te doen, dat is ineens niet meer zo vanzelfsprekend.
Zo dachten wij samen oud te worden in het huis dat we in 2002 bouwden, maar nadat ik was aangereden werd dat anders. Onze relatie hield geen stand en ik woon nu ergens anders.
Misschien heb je nu minder energie of kun je bepaalde handelingen niet meer uitvoeren door fysieke beperkingen.

Dan word je met jezelf geconfronteerd. Voor sommige is dat gemakkelijker dan voor anderen.
Dat ligt er voor een deel aan hoe streng jij voor jezelf bent, moet alles nog steeds zoals voorheen of hoeft dat niet?
Wanneer jij streng bent voor jezelf en alles op hetzelfde niveau door moet gaan, omdat jij vindt dat het moet, maak je het jezelf moeilijk. Als je vindt dat het nu wel een tandje minder mag zijn, dan maak jij het jezelf een stuk gemakkelijker.
In de eerste situatie geeft het de nodige stress en teleurstelling om aan je hoge eisen te voldoen. In de tweede situatie leg je de lat lager, wat minder stress en frustratie geeft.

En ja, soms moet je echt je toekomstbeeld bijstellen. Maar ook dat kan altijd weer veranderen, zowel positief als negatief.
Hoe jij daarmee omgaat ligt helemaal aan jou. Als de negatieve kijk overheerst, kijk dan eens naar wat wel kan, waar je wel blij van wordt.

Accepteer jij jouw toekomstbeeld?

Heb jij behoefte aan meer liefde voor jezelf en minder streng zijn voor jezelf? Lees dan deze blogs over eigenliefde.